Vlaanderen heeft twee vlaggen{0}

Vlaanderen heeft twee vlaggen, geen van de twee heeft iets te maken met Belgie, politieke partijen of een ideologie

uit « Vlaanderen den leeuw – La Flandre au Lion3 JUNI 2016 – nummer 76

Het zijn twee vlaggen die, per toeval, in onze geschiedenis bij ons zijn terecht gekomen en daar hun rol hebben gespeeld en nog spelen.

Het spijtige, of beter het laakbare vanwege onze politieke « Vlaamse » leiders is dat ze nooit iets gedaan hebben om deze vlaggen in de juiste context te zetten en de bevolking de juiste informatie te geven. Daardoor zijn er veel misverstanden over die vlaggen en wordt er veel over geruzied. Daarbij, en wellicht het ergste, komt dat mensen die zich hier komen vestigen ook geen informatie krijgen en dus zelf een betekenis eraan geven. En dit geeft aanleiding tot veel misverstanden en zelfs bedreiging voor deze mensen die zich met een van de twee vlaggen durven vertonen. Het verziekt de sfeer tussen de allochtonen en autochtonen en dat is erg omdat meer en meer autochtonen graag Vlaming willen zijn maar weerhouden worden omdat ze onder meer de Vlaamse vlag, welke dan ook, zien als een negatief gebaar ten aanzien van hen.

Men kan het partijen die een van die vlaggen gebruiken verwijten maar elke partij is vrij een van de twee of zelfs geen ervan te gebruiken. Het verwijt treft onze leiders die de taak hebben om de nodige informatie op basis van feiten en zonder duiding te brengen, bijvoorbeeld in het onderwijs. Maar het is een schande dat hierover geen informatie gegeven wordt zoals ook het Vlaamse volklied niet aangeleerd wordt. Als er toch iets over verteld wordt, in bijvoorbeeld het onderwijs, dan is dat eigen initiatief van de leerkracht die niet over het nodige didactisch materiaal beschikt en het vaak bij ons komt vragen. Het verhaal dat hierna volgt is het verhaal dat wij dadelijks vele malen vertellen omdat de mensen het ons vragen , het is het verhaal dat wij vertellen aan allochtonen waarmee we, dikwijls via een scheldwoord of bedreiging, tot een babbel komen.

Over de herkomst heerst onduidelijkheid en ieder die daarover zijn mening geeft weet dat er snel iemand, zelfs meerdere iemands, opduiken om te zeggen dat je verhaal fout is. Maar het belang ligt niet zozeer in de verre geschiedenis maar wel in de rol van die vlaggen vanaf het ontstaan van Belgïe en dat deel is vrij duidelijk : de twee versies van vlaamse Leeuwvlaggen.

Als je een Vlaamse vlag ziet wapperen, dan zie je soms een vlag met een totaal zwarte leeuw op een geel veld of soms een met een zwarte leeuw met rode tong en klauwen en nog hier en daar een streepje wit op een geel veld. Vraag je naar het waarom daarvan, dan stuit je op heelwat onwetendheid of fantasierijke verhalen. Een van het meeste gehoorde is dat de geel-zwarte versie de vlag zou zijn van een politieke partij. Niets is echter minder waar. Ook zijn wij niet het enige volk dat twee versies heeft van haar vlag. Zo heeft Nederland er ook twee – rood, wit, blauw en de oranje vlag met leeuw -, hetzelfde is waar voor de Catalaanse en de Schotse vlag, enz …De twee Vlaamse vlaggen zijn in onze geschiedenis al eeuwen aanwezig. De Geel-Zwarte kwam in Vlaanderen rond de jaren 800 via de familie Plantagnet die veel invloed in Vlaanderen had. Deze met rode tong en klauwen bracht Diederik Van den Elzas, graaf van Vlaanderen, mee van de kruistochten. De twee zouden aanwezig zijn geweest tijdens de Guldensporenslag. Keizer Karel gebruikte de Geel-Zwarte als vlag van zijn bezit Vlaanderen. Zo zie je dus doorheen onze geschiedenis soms de ene dan de andere versie en soms de twee.

Tijdens de meer recente geschiedenis verliep het als volgt :

Toen in 1830 Belgïe tot stand kwam verklaarde de overheid Belgïe tot een Franstalig land en voerde het verplicht gebruik van het Frans in in de kaders van het leger, het bestuur, de overheidsadminitratie, rechtspraak en in het onderwijs vanaf het middelbaar. Zo doemde zij het Vlaams, of het Nederlands als je wil, tot verdwijnen. Dit bracht niet enkel problemen met zich voor de gewone Vlaamse mensen die geen Frans kenden maar bracht ook een sociale achterstelling mee voor de Vlamingen wat betreft functies op hoger niveau in staatsdienst. Men zou deze maatregel best een vorm van kolonisatie kunnen noemen te vergelijken met wat de Belgen, en andere koloniale mogendheden, in hun kolonies, deden in Congo waar ook de taal van de zwartjes moest wijken voor Frans, de taal van de Belgische kolonisator. Daartegen kwam vanuit Vlaanderen verzet en zo ontstond de « Vlaamse Beweging ». Deze koos als symbool van haar verzetsstrijd, ook ontvoogdingsstrijd genoemd, de geel-zwarte leeuwenvlag. Gedurende vele jaren gebruikten de verenigingen en politieke partijen die voor Vlaanderen opkwamen, naast hun eigen vlag, de geel-zwarte leeuwenvlag. Zo liepen alle verenigingen en partijen – ook deze die niet zo’n sterk Vlaams imago hadden – die deelnamen aan de marchen op Brussel achter die vlag en ook tijdens de manifestaties voor Leuven Vlaams gebeurde dit. Men kan dus gerust stellen dat deze vlag geen enkele vereniging noch partij toebehoorde maar wel het gemeenschappelijke symbool was dat door velen gebruikt werd in de strijd voor de Vlaamse taal en het terugdringen van de sociale achteruitstelling van de Vlamingen. En dit is nog steeds het geval. Je kan rustig stellen dat dank zij die vlag we nu nog onze eigen taal, het Nederlands, spreken. Deze strijd was zo succesvol dat een goede 30 jaar geleden Belgïe noodgedwongen werd omgevormd tot een Federatie waar iedere deelstaat of gemeenschap, zoals we het noemen, een eigen parlement en regering kreeg. En daardoor ook een eigen vlag. De nieuwe Vlaamse overheid koos toen niet voor de Geel-Zwarte vlag maar voor de gekleurde en noemde ze : officièle vlag van de Vlaamse Gemeenschap. Ze gebruikte natuurlijk enkel deze. De meeste verenigingen echter die betrokken waren bij de ontvoogdingsstrijd bleven de Geel-Zwarte vlag gebruiken. Bij de politieke partijen waren er die naast hun partijvlag de officiële vlag kozen en anderen, meer strijdbare, die de voorkeur gaven aan de Geel-Zwarte. Daarmee kreeg Vlaanderen dus twee leeuwenvlaggen, wat een zekere spanning bracht tussen de twee, zeg maar, groepen met wederzijdse verwijten en soms niet de mooiste benamingen voor de vlag van de andere.

Vraag die men zich kan stellen is : Waarom koos de overheid niet de Geel-Zwarte, die toch de strijd gevoerd had, maar wel de gekleurde als officiële vlag ?

  1. Een mogelijkheid is omdat in de gekleurde de drie kleuren van de Belgische vlag voorkomen

  2. Een andere is dat de Geel-Zwarte vlag te zeer betrokken was bij de collaboratie met de Duitsers tijdens de wereldoorlog en daardoor dus bezoedelt en niet meer waardig de officiële vlag te zijn van Vlaanderen. Men wees daarvoor ondermeer naar het Vlaams Legioen van Oostfrontstrijders die de Geel-Zwarte vlag droegen. Maar dit argument is zeer gevaarlijk vermits de Waalse collaboratie, die zeker niet minder was dan de Vlaamse, de Belgische vlag voerde. (Het Waals legioen van Oostfrontstrijders voerde op hun uniform de Belgische vlag en Degrelle gebruikte ze als zijn standaard) .Was die dan nog wel waardig om de officiële vlag van België te zijn ? Soortgelijk argument is geldig voor vele vlaggen o.m. De Franse, Nederlandse, Noorse, enz…

  3. Ook de stelling dat de Geel-Zwarte vlag niet kon omdat het de vlag zou zijn van een politieke partij is onjuist, want we gaven hiervoor reeds aan dat meerdere partijen en vele verenigingen deze vlag gebruiken. Dus kan niemand ze als « zijn » vlag opeisen. En tussen die partijen en verenigingen is het ook niet steeds de grote vriendschap. Een sterk voorbeeld is de harde vete tussen het Vlaamse Belang en het IJzerbedevaartcomité ondanks ze alle twee voor Vlaanderen opkomen en de geel-zwarte vlag voeren. Dus deze vlag is van partij noch vereniging. Ze is simpelweg het symbool van de Vlaamse ontvoogdingstrijd. Wellicht is de echte reden te vinden binnen de politiek die andere argumenten heeft gebruikt dan de burger. Want het is een feit, we baseren ons op onze verkoop van 15000 vlaggen per jaar, nu al 8 jaar lang, dat nog steeds 2/3 van de Vlamingen kiest voor de geel-zwarte vlag en 1/3 voor de gekleurde . Vraag die je kan stellen : hoe democratisch was het besluit van de overheid, want tegen de meerderheid van het volk in ?

  4. Een argument door sommige gebruikt om tegen het gebruik van de Geel-Zwarte vlag te zijn is het feit dat het Vlaams Belang ze gebruikt. Correct is ze « ook »gebruikt. Maar deze lieden moeten zich dan wel realiseren dat ook de N-VA ze gegruikt. En als dat een argument zou zijn, wat dan met de Franse vlag want ook het Front National gebruikt ze in Frankrijk !

Besluit

  1. De twee Vlaamse vlaggen hebben alle twee voldoende argumenten om het symbool van Vlaanderen te zijn en te blijven. Dat de overheid een keuze heeft gemaakt voor de driekleurige is een beetje vreemd, het Geel-Zwarte paard waarmee de strijd werd gevoerd kreeg immers de haver niet, maar is op zich geen fout. Wel zou het misschien beter zijn dat de overheid, bij haar keuze blijvend, uiting zou geven van respect en erkenning voor de strijdvlag die zorgde voor het tot stand komen van diezelfde overheid.

  2. Het is zeer gevaarlijk een vlag verantwoordelijk te stellen voor wat de dragers ervan onder die vlag deden. Zeker zijn er enkel uitzonderingen maar als dit de regel zou worden dan vrezen we dat geen enkel van de bestaande landsvlaggen nog kan gevoerd worden want onder al die vlaggen zijn er oorlogen, wreedheden en misdaden gebeurd.

  3. Vlaanderen Vlagt gaat uit van « de twee vlaggen behoren het volk ». Zij moeten zelf kiezen. Daarom dat VL dan ook met een dubbelvlag, een Geel-Zwarte en een Gekleurde boven elkaar, werkt. Waarmee we symbolisch duiden dat de keuze aan de Vlaamse burgers is.